رهگذر

سخن از ماندن نیست،

من و تو رهگذریم،

راه طولانی و پر پیچ و خم است،

همه باید برویم تا افقهای وسیع،تا آنجا که محبت پیداست

و شاید اینجا سر آغاز بودن است و من و تو و هیاهوئی در شهری سبز و آبی و خاکستری

ما می گریزیم

شاید از بودن

شاید از ماندن

شاید از رفتن

جز هراس ما را چه باید

من و تو رهگذریم

به فردا بیند یش به طلوعی دیگر

و به آغازی دوباره و ما گشایندهء راهیم لغزش صبر مداومت

ولی بدان و باور کن

اینجا بی شک آغاز بودن ماست.